JAK WYGLĄDA PRODUKCJA CERAMIKI?

Wytwarzanie naczyń ceramicznych jest jednym z najstarszych procesów. Już prehistoryczny człowiek tworzył naczynia gliniane i potem poddawał je obróbce termicznej. Również każda ze starożytnych kultur znała i doskonaliła produkcję ceramiki. Wystarczy wspomnieć perskie płaskorzeźby, czy greckie amfory.

Obecnie ceramika produkowana jest na kilka różnych sposobów. Najbardziej znanym sposobem jest toczenie na kole garncarskim. Niektórzy artyści lepią figurki ceramiczne z gliny w podobny sposób jak dzieci lepią z plasteliny. Zakłady przemysłowe produkują ceramikę za pomocą maszyn odciskających glinę w specjalnych metalowych formach. Inną bardzo starą i do dziś stosowaną metodą produkcji jest odlewanie ceramiki w formach gipsowych. W taki właśnie sposób Pracownia Ceramiki BARBARA produkuje swoje wyroby.

fmlyn.jpg (22496 bytes)Na zdjęciu obok widzimy młyn do mielenia gliny z wodą. Każdy ceramik ma swój przepis na masę. Jest ona kompozycją różnych rodzajów gliny oraz chemicznych dodatków. Prawidłowo przygotowana masa łatwo naciąga w formach i stosunkowo szybko można ją wyjąć z formy. Proporcje poszczególnych składników są  jedną z pilniej strzeżonych tajemnic zakładów ceramicznych.

 

 

 

 

 

fnaciaganie.jpg (26534 bytes)Tu widzimy proces naciągania masy. Do każdej z form gipsowych została nalana masa. Dzięki wykorzystaniu właściwości absorpcji wody (wchłaniania) przez gips, półpłynna masa zaczyna osiadać na ściankach formy. Po upływie odpowiedniego czasu (może się on wahać od kilku minut do kilku godzin w zależności od składu gliny) pozostała masa zostaje wylana, a forma musi odczekać jakiś czas, aby glina wystarczająco wyschła.

 

 

 

 

fwykrawanie.jpg (18773 bytes)fwyjfor.jpg (15405 bytes)Po upływie około trzech godzin można rozpocząć wyjmowanie wyrobów z form. Jest to bardzo trudne, ponieważ każde naczynie jest bardzo miękkie i łatwo je zdeformować. Najpierw wycina się kołnierz z formy a następnie ostrożnie wyjmuje wyrób. Każde naczynie jest odstawiane na półkę. Podobnie wyjmowane są uszy do filiżanek, cukiernic, bulionówek itp.

 

 

 

 

 

fuszy.jpg (17066 bytes)Teraz należy poprzyklejać uszy, dziobki itp. oraz powycinać wszelkie otwory, np. w solniczkach, cukierniczkach. I tu tak jak w przypadku wyjmowania z form trzeba wszystko robić bardzo ostrożnie, żeby nie zdeformować wyrobów. Tak przygotowane wyroby muszą poczekać do następnego dnia. Muszą bardzo dokładnie wyschnąć.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fpedzel.jpg (12936 bytes)fgabka.jpg (11503 bytes)  Następnego dnia każdy wyrób trzeba dokładnie zamyć. Najpierw trudnodostępne miejsca są zamywane pędzlem, a dopiero potem całość gąbką zmoczoną w wodzie. Musi to być wykonane bardzo dokładnie, tak aby nie zostały żadne szwy po wyjęciu z form. Każde naczynie powinno być idealnie gładkie, a krawędzie równe.

 

 

 

 

fladpiec.jpg (16478 bytes)Teraz wyroby są gotowe do włożenia do pieca. Na zdjęciu widzimy nieduży piec elektryczny. Jest to tzw. piec do wypału biskwitowego. Temperatura wypału wynosi od 800 do 900 st. C. Również wysokość temperatury wypału zależy od składu masy. Jako ciekawostkę można uznać fakt, że zbyt wysoka temperatura wypału powoduje deformacje naczyń lub ich stopienie. Po wypale glina ma różny kolor: od prawie białego poprzez różne odcienie kremowe, aż do czerwonego koloru cegieł. To także uzależnione jest od składu masy.

 

 

 

 

 

 

fmalowanie.jpg (16448 bytes)Po wypale każdy wyrób należy udekorować. W naszej pracowni dekorujemy naczynia poprzez malowanie ich podszkliwnie lub poprzez szkliwienie na odpowiedni kolor. Tu na zdjęciu widzimy malowanie wyrobów w owoce. Inne pracownie zdobią również wyroby poprzez malowanie na szkliwie. Jest to jednak mniej trwałe niż malowanie podszkliwne.

 

 

 

 

 

 

fszkliwienie.jpg (12523 bytes)Następnie każdy wyrób, bez względu na dekorację, musi zostać poszkliwiony. Szkliwo jest to szkło bezbarwne zmielone i rozpuszczone w wodzie. Jeśli wyroby mają być jednobarwne do szkliwa dodawany jest barwnik w odpowiednim kolorze. Interesujący jest fakt, że szkliwo bezbarwne przed wypałem ma kolor biały. Dopiero w czasie wypału uzyskuje się przezroczystość.

 

 

 

 

 

 

 

fszkliwo.jpg (17317 bytes)Teraz wszystkie wyroby są wstawiane do pieca na tzw. ostry wypał. Temperatura jego jest wyższa od wypału biskwitowego i wynosiod 980 do 1280 st. C. Wysokość temperatury wypału uzależniona jest nie tylko od składu gliny, ale także od rodzaju użytego szkliwa oraz barwników dodanych do szkliw. Np. niektóre barwniki różowe zbyt wysko wypalone zmieniają barwę lub ulegają spaleniu. Ważne jest także ustawienie naczyń podczas tego wypału. Nie mogą się one stykać, ponieważ w wysokiej temperaturze szkliwo zaczyna się topić i wyroby skleiłyby się. Podczas wypału biskwitowego nie miało to znaczenia i wyroby mogły być poustawiane jeden na drugim.

 

 

 

Teraz już znają Państwo proces produkcji ceramiki. Każdy ręcznie produkowany przez nas wyrób musi trafić od 20 do 30 razy w ręce pracownika zanim opuści naszą pracownię. Zapraszamy teraz do obejrzenia efektu końcowego naszej pracy.

 


Pracownia Ceramiki 'BARBARA'

ul: Mickiewicza 38

05-850 Ożarów Maz. k/WARSZAWY

tel/fax: (22) 722 44 96

email: ceramikabarbara@home.pl.